چندی است در گوشه و کنار پردیس دانشگاه فردوسی پرده نوشته هایی نصب شده به مضامین: « برگزاری اردوهای دانشجویی فقط با کسب مجوز از دانشگاه مجاز است» و « دانشجویان مجاز ان که فقط در اردوهای دارای مجوز از دانشگاه که از داخل پردیس دانشگاه حرکت می کنند، شرکت نمایند»

این نشان دهنده ی روح توتالیتاریستی است که در جامعه حاکم شده و اکنون به خصوصی ترین موارد زندگی دانشجویان متصل می شود. آقایانی که به خود اجازه می دهند حتی در مورد تفریحات دانشجویان اعلام نظر کرده و اخطار کتبی بر در و دیوار دانشگاه نصب کند.

چند نکته در مورد همین مسئله:

۱- من به عنوان یکی از اعضای شورای صنفی مرکزی دانشگاه فردوسی خوب می دانم که مجوز هیچ اردوی مختلطی از ابتدای سال گذشته صادر نشده و در آیین نامه داخلی دانشگاه صدور مجور غیر قانونی اعلام شده است پس اگر تعدادی از دانشجویان بخواهند برای تفریح به خارج از شهر بروند باید چه کنند؟

۲- جرم بودن شرکت در اردوهای مختلط بدون مجوز از دانشگاه خود جای بحث دارد زیرا طبق قوانینی که خود آقایان وضع کرده اند، تنها در صورتی می توان از دانشجویی که خارج از دانشگاه مرتکب خلافی شده در کمیته انظباطی بازخواست کرد که او از عنوان دانشجویی اش سواستفاده کرده باشد.

کسانی که به خود اجازه می دهند بدون حکم کتبی دانشجویان را برای آزمایش اعتیاد از خوابگاه بیرون ببرند، آقایانی که فعالیت های کانون های فرهنگی دانشگاه را به حالت تعلیق در آورده اند، آقایانی که با نشریات رادیکال و معترض با حکم توقیف (آن هم به صورت غبر قانونی) برخورد می کنند، حال تصمیم گرفته اند با جو سازی و شانتاژ فعالین را مورد حمله قرار داده و با احکامی نظیر: شرکت در اردوهای مختلط بدون مجوز، عدم رعایت شئونات دانشجویی؟؟؟ در خارج از دانشگاه و نیز اتهامات بی اساسی نظیر اعتیاد برای خود نوچه پروری کرده و با تحت فشار قرار دادن دانشجویان، از آن ها جاسوس و آدم فروش بسازند. کسانی که برای تبرئه خود حاضر اند تن به هر خفتی بدهند.